ما انسان ها وقتی موفقیتی به دست می آوریم به قدری دچار غرور و خود

بزرگ بینی می شویم که حس می کنیم دیگر به هیچ چیز ، هیچ کس و

هیچ گونه تغییری نیاز نداریم و به همین سبب است که تنها می شویم و

هیچ گاه پس از آن لذت و عشق را تجربه نمی کنیم . به بیانی دیگر آن قدر

خشک و منفعل و منزوی می شویم ، که در پایان ، خوشبختی را نابود می کنیم .

برعکس ، اگر شکست بخوریم ، همه چیز و همه کس را مقصر می دانیم و فکر

می کنیم همه چیز به پایان رسیده و ایجاد هر گونه تغییری بی فایده است .

با خدا هماهنگ شو ، افكار و روش زندگيت را تغيير ده ، باور كن و موفق شو ،با

ايمان ، خواهي توانست . باور كن كه مي تواني ، و آن گاه خواهي توانست .

اگر بتوانيد ايمان آوريد ، همه چيز برايتان ممكن مي شود . به خداوند ايمان

آوريد ، نه فقط در ظاهر ، بلكه با اطمينان به او به عنوان راهنماي خود ، اعتقاد

آوريد و قوانين الهي و معنوي را واقعا تمرين كنيد . دوم به خود ، مردم و زندگي

ايمان داشته باشيد . خالصانه بخواهيد كه به خدا و جامعه بشري خدمت كنيد ،

ترديد و منفي انديشي را متوقف سازيد . چطور مي توان ايمان داشت ؟ خيلي

ساده با ايمان زندگي كردن را آغاز كنيد ، با اشتياق و تواضع دعا كنيد و عادت

كنيد كه جوانب خوب هر چيز را بنگريد .

آيا مي دانيد با مثبت انديشي انرژي توليد مي كنيد .