مطلب نیمه تاریک وجود به نظر من خیلی جالب و کاربردی بود . به نظرم هر کسی نیازمند اینه که حتما در مورد اون بدونه و تو زندگی برای از بین بردن مشکلاتش به کار ببره. بعد از نوشتن این سه مراقبه تصمیم گرفتم که نظر دوستان رو در مورد ادامه این بحث بدونم.

شما دوست عزیز دوست داری همین بحث ادامه پیدا کنه و یا بحث دیگه ایی انجام بشه؟

منتظر نظر شما دوستان هستم.

با تشکر

تمرین:

ابتدا تلفن یا هر چه حواستان را پرت می کند، قطع کنید. پخش موسیقی ملایم می تواند آرامش بخش باشد. اکنون چشمانتان را ببندید و نفس آرام و عمیقی بکشید.ذهنتان را به کمک تنفس آرام کنید و خود را به جریان دم و بازدم بسپارید.پنج نفس آرام و عمیق دیگر بکشید.

۱- دیدار با وجود مقدس خود:

آسانسوری را در درون خود مجسم کنید، وارد آن بشوید و هفت طبقه پایین بروید. اینک از آسانسور بیرون بیاید و باغ زیبایتان را مشاهده کنید. در باغ بگردید و به گل ها و درخت های اطراف توجه کنید. پرنده ها نغمه خوان هستند. روز زیبایی است. به یاد آورید که درباغ خود راحت و ایمن هستید. لحظه ایی درنگ کنید و نفس عمیقی بکشید و زیبایی باغ مقدستان را به درون جذب کنید.گوشه آرامی را برای نشستن پیدا کنید و جایگاه راحتی برای مراقبه فراهم آورید،مکانی که بهترین احساس را به شما می دهد. بنشینید و چشمانتان را ببندید. تا لحظه ایی دیگر یکی از جنبه های وجودتان به سطح آگاهی شما می آید.این جنبه ، بهترین حالت شماست.این جنبه، وجود مقدس شماست.اینک از این وجود باشکوه دعوت کنید تا به طور کامل به آگاهی شما وارد شود. خودتان را مجسم کنید که والاترین توان خود را متجلی کرده اید.حال احساس آرامش می کنید و خاموش، متمرکز و راضی هستید.اکنون از وجود مقدس خود بخواهید که کنار شما بنشیند. دست او را بگیرید و به چشمانش نگاه کنید.از او بخواهید که این هفته در کنارتان باشد و شما را راهنمایی و محافظت کند. سپس از او بپرسید که برای گشودن قلبتان و رها کردن احساسات کهنه و مسمومی که با خود حمل می نمایید، چه باید بکنید؟ اکنون جنبه مقدس خود را در آغوش بگیرید و از او تشکر کنید که به دیدار شما آمده است و قول دهید که دایم در باغتان به دیدار او خواهید رفت.

چشمانتان را باز کنید و درباره آنچه تجربه کردید ، بنویسید. چه دیدید؟ باغ شما چه شکلی بود؟ شما در آنجا چه احساس و قیافه ای داشتید؟ وجود مقدس شما چه شکلی بود و چه گفت؟به خود فرصت کافی بدهید، هر چه بیشتر بنویسید، حکمت بیشتری از طریق شما ابراز خواهد شد. سپس با مداد رنگی تصویر وجود مقدس خود را بکشید. مهم نیست نقاشی شما چگونه باشد، در مسابقه نقاشی شرکت نکرده اید. به خودتان فرصت دهید که دست کم 5 دقیقه نقاشی کنید.

۲- دیدار با سایه خود:

چشمانتان را ببندید و 5 نفس عمیق بکشید. با 5 شماره هوا را فرو ببرید. تا هنگامی که راحت هستید، نفس را نگه دارید، سپس هر چه آهسته تر هوا را خارج کنید. به یاری تنفس ذهن را آرام نمایید و به اعماق آگاهی خود بروید.تجسم کنید به آسانسور وارد شده ،7 طبقه پایین می روید، در باز می شود و شما با مکانی بسیار کثیف، دلگیر و تاریک روبه رو می شوید. بدترین وضعیت را مجسم کنید.به بوی تعفن آن مکان و کثافت و زباله ای که در همه جا ریخته شده  است دقت کنید. برای نمونه ، می توانید در غاری مملو از موش،مار،سوسک و عنکبوت باشید. همان جایی را مجسم کنید که به هیچ وجه دوست ندارید. پس از تصور چنین مکانی به تنفس آرام و عمیق ادامه دهید. به گوشه ای نگاه کنید و پست ترین بخش وجودتان را مجسم کنید. اجازه دهید تا تصویری از بدترین حالت شما در ذهن جا بگیرد. سعی کنید تمامی ویژگیهای این جنبه خود را حس کنید و ببینید: چه شکلی هستید؟ چه بویی دارید؟ چه احساسی دارید؟اکنون بگذارید واژه ای که معرف همان شخص روبه روی شماست ، به ذهنتان بیاید. پس از آن که توانستید او را در این دیدار تا حدودی حس کنید، چشمانتان را باز کنید.واژه ای که به فکرتان می رسد و هر چه را که در این تجسم تجربه کرده اید، بنویسید. حداقل به مدت 10 دقیقه بنویسید . بگذارید هر تفکر یا احساسی که آگاهی شما طی این تجربه داشته است، ابراز شود.

۳- وجود مقدس ، وجود تاریک را در آغوش می کشد:

چشمانتان را ببندید و به باغ مقدس خود بازگردید. محیطی امن و مقدس برای تمرین که در پیش دارید، بیافرینید. این بار نیز با یاری تنفس ذهن را آرام کنید و به اعماق آگاهی خود بروید. همان آسانسور دورنی را سوار شوید و 7 طبقه پایین بروید تا به باغ برسید. در باغ به گردش بپردازید و زیبایی آن را تحسین کنید. جایگاه مراقبه خود را بیابید.هنگامی که احساس آرامش و امنیت کردید، تصویر وجود مقدستان را در نظر آورید و تجسم کنید که از تمامی نور آن برخوردار می شوید.پس از اینکه تصویر پایدار شد ، به درون بروید و جنبه تاریک خود را فرا بخوانید.از وجود مقدستان بخواهید وجود تاریکتان را در آغوش بگیرد.تجسم کنید که عشق، مهر و بخشایش را به سوی نیمه تاریک خود می فرستید.به جنبه تاریک خود بگویید که ایمن است و شما تلاش خواهید کرد تا او را درک کنید و دوست بدارید. هر قدر نیاز دارید به خود فرصت بدهید و اگر سایه شما اجازه نمی دهد در آغوشش بگیرید، ناراحت نشوید . بیشتر اوقات مقاومت ما، در تجسم آشکار می شود. هر روز به درون بروید و آنقدر این کار را تکرار کنید تا او بگذارد در آغوشش بکشید. پس از حدود 10 دقیقه با هر دو جنبه خود خداحافظی کنید و به اتاق بازگردید.

حال تجربه خود را با مداد رنگی بر کاغذ نقاشی کنید. باید حداقل 5 دقیقه وقت برای این کار صرف کنید. پس از پایان نقاشی ، دفتر یادداشت خود را بردارید و دست کم 10 دقیقه درباره آنچه به هنگام مراقبه و نقاشی تجربه کردید ، بنویسید.

اگر علاقمند بودید تجربیاتتان را در مورد این مراقبه بنویسید.بعد از این مراقبه حس آرامش عجیبی به شما دست می دهد و روحتان احساس سبکی می کند .